خالی لفظاں دا میلہ||سعید اختر

ھک ڈنہہ ایں تھیا جو اوآلاوݨ بُھل گیا۔ کڄھ آلاوݨ وی چاہندا ھا ، تے زور وی لیندا ھا پر آلا نہ سڳدا۔ ایویں لڳدا ھا جو او اپݨا ہتھ ھوا وچ چاء کنے کوئی نعرہ مارݨ چاہندے ، او کڄھ آہدا وی ھا، پر نا اوکوں پتہ ھا جو او کیا آلاوݨ چاھندے نا ہی اوکوں سنݨ والیں کوں سدھ تھیندی ہائی جو اوکیا آہدا پئے۔ کڈی تاں اوکوں ایں جاپدا ھا جواوندے آنے  باہرو آ ویسن ، اوں بہوں دفعہ اپݨے   آنے کوں  ٻاہروں ڈھاندا ڈِٹھا وی ھا ، ولا اوں اُنہیں کوں ݙھیلے وچ پا ڳھدا ھا۔  اوندے گھر والے، اوندے ٻیلی سب گُنگ ھن جو اے کینجھی بیماری دا قصورا ھے، ڈاک دار ، جیکوں جیکوں ڈِکھائے نے، اوندی بیماری دی رمز نا پکڑ سڳے۔ کہیں آکھیا ایکوں روواؤمتاں ٻول پوئے ، کہں آکھیا ایکوں کھلواؤ متاں ٻول پوئے، اوں نا ٻولݨا ھا او نا ٻولا۔ اوندی ذال کوں شک ھا اوترا مَپ ماری پئے، پر جڈاں ٻہوں ݙھاڑے گزرے تاں اوکوں پک تھیا جو اے مپ نہیں اے کہیں وڈے لوڑھ دی سیڑھ وچ آ گئے۔ کڄھ مہینے تاں گھر والیں تیں ٻیلیاں دا چیتا غرد رھیا، وت ہرکہیں اوکوں بُھلا ڈِتا۔ او صحن وچ کھٹ تیں ٻیٹھا رھندا ھا۔ کہیں ویلھے مانی کھا گھندا ھا اکثرا مانی وی نہ کھاندا ھا، تاں ھݨ سُکا ٹانڈا تھی گیا ھا۔ ۔ کہیں ویلھےگھروں ٻایروں نکلے ھا تاں اُدرکا کھاکے کمٻندے تھڑکدیں پچھوںواں ولدا ھا۔

کافی ڈنہیاں تو او پریشان رہوݨ لڳ پیا ھا، پہلے اوکوں چپ لڳی ، اوں کوں آپ سمڄھ نا لگے ، او کہیں کہیں ویلے آلیندا ھا پر او آپ وی نا سمڄھ سڳدا ھا جو کیا آلیندا پئے۔ چنگی بھلی ھٹی ھاسی، روز چنگی ڈہاڑی ٻنا گھندا ھا، اوندا ھکو پُتر ھا جیکوں اوں پرنا چھوڑا ھا، شام کوں اوندا پُتر ھٹی سمبھلہندا ھا۔ بہوں مدت توں اوں لوکاں کوں ملݨا چھوڑ ڈِتا ھا، او چُپ چُپیتا گھر رہ ویندا ھا٠ اوندی اے حالت اوں ویلے کنے تھیوݨ شروع تھئ جڈاں اوں کوں چیڑی آلی کار سڑک تیں مار چھوڑا ھانے، اوچُپ تھاں تھی ویندا ھا ، ولا ٻیلیاں نال رل بہوے ھا تیں ٹھیک تھی ویندا ھا۔ چُپ لڳݨ کنے پہلے اوں کوں لڳݨ پیا  جو اوندے سنڳھ نکلدے پئین ، او اپنے سر تیں کوئی شئے پھرولݨ لو ہتھ مارے ھا ، کوئی شئے کائی نا پر اوکوں لڳݨ لڳ پیا جو اوندے سنڳھ ھن۔  کہیں کہیں ویلھے او سُتیں سُتیں چیک مار ڈیندا ھا۔ ذال کُرکدی ھائی جو اوترا ڈھݨ وی نہیں ڈیندا۔جڈاں او آلاوݨ بُھلا اوندی ذال کوں  پک تھی گیا جو مُویا کہیں گناھیں دی سزا بُھگتیندا پئے، اوکوں اوندے گناہ یاد تاں نا آندے ھن پر اے وی تاں آہدن جو گناہ ھک پیڑھی تئیں ٹردن ، او کاوڑ کنے بھریڄ ونیندی ھائی۔ ھک ڈھاڑے اوندی ذال کوں خیال آیا جو اندے سامݨے بہہ کنے قرآن پڑھاں جو شیطان بݨ گئے تاں گھروں بھڄ ویسی یا ول ٹھیک تھی ویسی۔ اوں اُچی اُچی قرآن پڑھا پر اوکوں کجھ نا تھیا نا تاں او گھرو بھڄا نا اوند آلا ول آیا۔ او اویں دا اویں رھے گیا۔ اونداپُتراوکوں ڈیکھ کےکھلداھا، تیں سارا ڈنہہ دوکان تیں رہ ویندہ ھا۔ نوھوں اوندے اگوں مانی رکھ ونجے ھا۔ کہیں کہیں ویلھے او اپݨے آپ کو کوٹیندا وی ھائی۔ بس ہر کوئی تماشا ڈیدا ھا۔ ہر کہیں کوں اے پک تھی گیا جو اےپاڳل تھی گئے، تیں ساریں دی صلا ھائی ایکوں ٻدھ سٹو متاں کوئی حرج نا کرے۔ ھک ڈنہہ او گھرو باہر دھپ تیں بیٹھا ھا، ھک ٻال چھمک جھیں کوئی شئ چاتی ودا ھا۔ ٻال کوں چھمک دا کیویں خیال آیا کل نئیں ۔ پر اوں تاں چیک ماری تیں اندر ول بھڄا۔ اوں بھڄ درک وچ او ڈھے پیا، تیں اوندے سر تیں چنگی سٹ لڳی۔ اوکوں ݙر پئے گیا جو اوندے سنڳھ ڈھے پئین، او سارا ڈنہہ کھٹ تیں ٻہہ کنے اپݨے سنڳھ گولیندا رھیا۔

ھک رات او اُٹھی ٻیٹھا ، سیالے داں راتیں ھن چاندݨی رات ھائی ، او ورانڈے وچ ٻہہ کنے سامݨے کندھ دو تَک ٻیٹھا، کندھ تیں کندھ دے نقشی (میورل) چلن پئے گئے۔  اوں چھرکی بھری ، اوندی ھک اکھ آنے تو بار ڈھ پئی، اوں اکھ کوں ولا ٹھیکاݨہ کیتا۔ او کندھ دو تک بیٹھا ، اوں کوں چیک دی آواز آئی جیویں کہیں دی کنڈھ تیں چھمک وسدی پئی ھوئے۔ او اپݨی کنڈھ کوں ورانڈے دی ٹیک لاٻیٹھا ، پر اوں کوں ایں لگیا جو چھمک اوندی کنڈھ تیں وسدی پئی ھے۔  ھک نقشی تیں ھک کھلی جاء تیں چودھاروں خلقت کٹھی ھائی ۔ نقشی وچ ھک بندہ ٹک ٹکی تیں ٻدھا کھڑآ ھا اوندے مونہہ دے اگوں لاوڈ سپیکر دا مائیک ھا جیندے اوتیں رومال ٻدھل ھا۔ اوکوں چھمک لڳدی ھے او چیک مریندے اوندی چیک چادھاروں گونجدی ھے، تیں خلقت کھلدی ھے۔ اے نقشی ڈیندیں ھوئیں اوں اپݨے سنڳھ پھرولے، کھڑے ھن۔ ول نقشی بدلی ھک اندھی تریمت کوں ٹک ٹکی تیں لائے نیں۔ او گھبݨ ھائی پر او جیندی وجا کنوں گھبݨ تھئ اوکوں سنجاݨ نہ سگدی ھائی ، حاکم آکھیا ایں کوں وی چھمکاں مارو۔ جڈاں او الاوݨ نا بھلیا ھا او لوکی نال اے ڳالھیں کریندا ھائی۔ اوندی ڳال کوئی نا سݨدا

ھا، پر او تاں ساریاں ڳالھیں بھل گئےھن تیں ڳال سݨآ والا ڳالھا ھے۔ او لوکیں دا مِنتاں زاراں کریندا ھا جو اے سب یاد کرو۔ پر کتھاں ! او بہوں ڈھاڑے کھیسے وچ بادام وی چاتی ودا ھا جو متاں انہدا چیتا جاء تیں آ ونجے۔ ول کندھ تیں نقشی بدلی کجھ تریمتیں اپنے نیاݨے ٻالیں نال ھک بس کنے لتھاں او ھک سرکاری دفتر دے باہرو تڈی وچھا کیں ٻہہ ڳیاں۔ ترتمتیں آکھداں ھن جو جواوندے پیو، پئے ، پتردیاں لاشاں تاں ولا ڈیو۔ پوھ دامہینہ ھا رات کوں ھک ٹرک آیا انہاں دے اتے ڈھڈآ پاݨی سٹآ ول ٻیا ٹرک آیا انہں ساریاں کوں اوندے وچ لڈ پتہ نہیں کتھاں چھوڑ آئے۔ او اے قصہ سݨاوے لوکی آکھن ڳالھا ھے۔ لوکاں دا ھن ڈھڈھ وڈآ تیں  سر چھوٹآ تھی گیاھا۔ آخر او آلاوݨ بھل گیا۔ ھݨ روز او گھرو نکلدا ھا تیں گھر آلیاں کوں کوئی پروا کائی نائی جو آسی تاں ول آسی ، پھٹا مرے۔

او کندھ تیں نقشی ڈیندیں گھرو نکتا گیا، ول گھر نا ولیا۔ او پتہ نہیں کہیں ٻئے شھر کیوں پڄا تیں اوں شھر وچوں اوندے پُتر کوں اوندے جاݨوں ڈسیا جو اوندا پیؤ سرکس دا جوکر بݨ گیے، او کہں کوں نہیں سُݨڄڑیں دا۔ او شام کوں جوکریں آلے کپڑے پاء پڑ وچ آندے، پہلے ڈنگیں پیر کر کنے پریڈ کریندے، پھندݨے والی رتی ٹوپی ھوا وچ بھکلیندے، لوکی جھپ گھندن ولا پہلے تاں تماشیاں تیں رعب پیندے ولا بینڈ وڄݨ دی آواز آندی ھے تیں پریڈ شروع کرݙیندے  ۔ بینڈ بند تھیندے تاں او تقریر شروع کرڈیندے۔ تقریر کہیں کوں سمجھ نہیں آندی ، ولا او بانہہ نال گندے اشارے کریندے، لوکی کھل پوندے، کجھ ولا آدے جیڑا سمجھ ول نہیں آندا۔

یہ بھی پڑھیں: