رفعت عباس
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
جَمݨ وچ نجات اے
جَمݨ وچ ݙینہ ہے
جَمݨ وچ بارش اے
جمݨ دی گلی وچ
جَمݨ دا بوہا اے
کاڳت اے
کاڳت تیں شبد اے
رنگ ہِن
ڄَمݨ وچ پریت اے
دل دی پِیڑ اے دارو اے
پندھ اے
نویں دوست تے جاہیں
اکھیں
جنگل دے ݙوجھے پاسے
پاݨیاں دے گھر وچ ٻیڑی
لولی
ما تے پری دا جنم
جنگ رک سڳدی
تلوار تے بندوق کوں
تروڑیا ونج سڳدا ہے
ول ول ڄَمدے رہو
جمݨ وچ نجات اے
About The Author
اے وی پڑھو
کریمن نقلی ۔۔۔||ملک عبداللہ عرفان
دیپک راگ، ثریا ملتانیکر اور لوح اعزاز کی کہانی||رانا محبوب اختر
خالی لفظاں دا میلہ||سعید اختر