حکایت
کہانی دا گھر : 3
ہک ہئی ما ‘ اوں اپنڑے بالیں کوں لوری , کتاب تے لالٹین ڈتی
اُنہاں دا گھر دریا دی لاہندی منڑ تے ہا ‘ چڑھدے پاسوں پُل تے لاہندے پاسوں ریلوے ٹیشن ‘ لمے دو سڑکی تے اُبھے دو دریا ‘ ڈاک بنگلے وچ پُھل ہَن تے دریا وچ جل پری رہندی ہئی ‘ کڈاہیں کڈاہیں جل پری دریا توں ٹردی انہاں دے گھر تانڑیں آوے ہا ‘ اوہ بالیں نال کھیڈدی تے ما اُنہاں کوں بسکٹ دا ڈبہ کھول ڈیوے ہا ‘ شام تھی ونجے ہا تے ما اُنہاں کوں دال چاول ڈیوے ہا ‘ جل پری گھابرے ہا نماشاں گھاٹی تھی گئی
وت اوں جل پری کول ترے چونڑاں ہوندیاں ہَن ‘ لوری سُنڑے سم پووے ‘ کتاب وچ پَیہ ونجے یا لالٹین چاوے واپس اپنڑے دریا تانڑیں پُجے
About The Author
اے وی پڑھو
رفعت عباس دے ناول ’’مسخریاں دا میلہ‘‘ تے گالھ مہاڑ
اُچ ڈھاندی ڈیکھ تے چھوراں وی وٹے مارے ہن۔۔۔|شہزاد عرفان
ریاض ہاشمی دی یاد اچ کٹھ: استاد محمود نظامی دے سرائیکی موومنٹ بارے وچار